Na anderhalve maand in Nieuw Zeeland te zijn geweest werd het tijd om eens (tijdelijk) te verhuizen, bestemming: Sydney, Australie.
Nu is Sydney op zich zelf natuurlijk al de moeite waard om 3 uur te vliegen, maar Sophie en ik hadden ook nog een andere reden, namelijk de bruiloft van twee van onze vrienden die wij op de Anastasis hebben leren kennen. Michael en Sarah hebben elkaar ook op de Ana ontmoet, hij komt uit de VS, Texas zij komt uit Sydney.
Nadat we anderhalf uur in de rij hadden gestaan voor de douane en ik me talloze malen geërgerd had aan een bord in de aankomsthal van Sydney waar ‘Welkom naar Sydney’ op stond, mochten we dan zowaar het land in. We werden opgewacht door Sarah en Leah, ook een verpleegkundige aan boord, en ook uit Amerika. Bij het huis van Sarah’s ouders aangekomen waren we in totaal met 8 ex-mercyshippers die elkaar natuurlijk allemaal een hoop te vertellen hadden, wat dan ook gebeurde.
Nu is Sydney op zich zelf natuurlijk al de moeite waard om 3 uur te vliegen, maar Sophie en ik hadden ook nog een andere reden, namelijk de bruiloft van twee van onze vrienden die wij op de Anastasis hebben leren kennen. Michael en Sarah hebben elkaar ook op de Ana ontmoet, hij komt uit de VS, Texas zij komt uit Sydney.
Nadat we anderhalf uur in de rij hadden gestaan voor de douane en ik me talloze malen geërgerd had aan een bord in de aankomsthal van Sydney waar ‘Welkom naar Sydney’ op stond, mochten we dan zowaar het land in. We werden opgewacht door Sarah en Leah, ook een verpleegkundige aan boord, en ook uit Amerika. Bij het huis van Sarah’s ouders aangekomen waren we in totaal met 8 ex-mercyshippers die elkaar natuurlijk allemaal een hoop te vertellen hadden, wat dan ook gebeurde.
’s Middags waren de vrijgezellen feesten wat inhield dat de dames met elkaar uit eten gingen en de heren gingen golfen, tsja het is weer eens wat anders. Hiervoor werden we vergezeld door Michaels stiefvader en Adam, een goede vriend uit Australië. Na een aantal plaggen geslagen te hebben aten wij bij jawel, een Amerikaans steakehouse!
De volgende dag, vrijdag, een dag voor de trouwerij, zijn we met de hele groep gaan lunchen bij een Afrikaans restaurant dat wordt gerund door een echte Ghanees die het maar al te mooi vond om een groep mensen in zijn zaak te hebben die ook echt in Ghana waren geweest!
Zaterdag, de dag van de trouwerij was iedereen al vroeg uit de veren, zo rond 7 uur aangezien de trouwdienst om 9:30 am startte. Bovendien moesten wij ’s morgens vroeg ook eerst nog eens naar de andere kant van Sydney. Onze backpackers was vlak bij de plek van de receptie, maar de kerk was aan de andere kant van Sydney wat een aardig eind rijden is.
Zaterdag, de dag van de trouwerij was iedereen al vroeg uit de veren, zo rond 7 uur aangezien de trouwdienst om 9:30 am startte. Bovendien moesten wij ’s morgens vroeg ook eerst nog eens naar de andere kant van Sydney. Onze backpackers was vlak bij de plek van de receptie, maar de kerk was aan de andere kant van Sydney wat een aardig eind rijden is.
De positieve kant van zo vroeg starten is dat het ook redelijk op tijd is afgelopen. De receptie was om 15:30 afgelopen waardoor we nog genoeg tijd over hadden om lekker over het strand te banjeren en met z’n allen een pizza te eten. ’s Avonds namen we afscheid van de twee Australische Mercyshippers en uiteraard het bruidspaar wat ons nog met z’n 4-en overliet.
Zondag-ochtend namen we ook afscheid van de overige twee en verhuisden Sophie en ik naar down-town Sydney, de treinreis hier naar toe duurde ongeveer een uur. Sydney is groot.
’s Avonds zijn we naar de Hillsongs-kerk gegaan, men pikt je daar op vanaf het Centraal Station met een bus om je naar de kerk te rijden. Uitermate goede service zou ik zo zeggen!
Maandag hebben we rondgelopen in down-town, we zijn naar het Opera House geweest, de Harbour Bridge gezien, etc. Ondanks dat er miljoenen mensen in Sydney wonen is het overal groen, er zijn veel bomen en grasvelden, wat de stad er erg goed uit laat zien.
Iets wat je ook niet mag missen als je naar Sydney gaat zijn de ‘Blue Mountains’. Wanneer je vanuit Sydney landinwaards kijkt zal je meteen een bergketen met een blauwige waas over zich heen opvallen, inderdaad de Blue Mountians. Midden in deze berketen zijn een aantal gletsjer-dalen.
We zijn hier doorheengelopen en met behulp van een aantal gondels naar boven en beneden gekomen. In de buurt van de Blue Mountains is ook een ‘wild life park’. En je mag Australie natuurlijk niet verlaten zonder een Koala te hebben vastgehouden of een Kangaroe te hebben geaaid, dus:
En natuurlijk waren er nog vele andere dieren:
Op woensdag, onze laatste volle dag zijn we naar het Maritiem museum geweest, we hebben nou eenmaal iets met boten en schepen J, waar we over een fregat, een onderzeer en een replica van de ‘Endevour’ van Kapitein Cook zijn gelopen.
En als laatste atractie was daar de Sky-tower, Sydney’s hoogste gebouw:
Het was een uitermate gezellige week, met het terugzien van veel vrienden en het 'ontdekken' van een nieuwe stad en de prachtige natuur. Maar na een week in Sydney te zijn geweest is het toch ook wel weer lekker om weer terug te zijn in Wellington, en over terug zijn gesproken, over 7 dagen sta ik weer in Amsterdam.
Voel ik me toch een beetje een globetrotter!
